بهترین ها را اینجا بخوانید !
عید باستانی نوروز رو صمیمانه تبریک میگم . امیدوارم بهترین وقایع در انتظار شما باشه 
بنده به علت مسافرتی که در پیش دارم شاید تا اواسط فروردین قادر به ، به روز رسانی وبلاگ نباشم . به مناسبت مراسم عروسی برادرم ، عکس زیر رو به اضافه ی موسیقی مناسبتی (!) وبلاگ ، به شما تقدیم میکنم تا در شادی ما سهیم باشید :
ایام به کام
ارادتمند
آبان
به نام خدا
در فولكور آئيني آذربايجان احوال و روحيات مردم اين ديار به طرز بسيار لطيفي ترنم ميشود. غم، شادي، هجران، وصال، اتحاد و يگانگي، جوانمردي و قهرماني همه و همه در اين گنجينه موزيكال متجلي است، كه در اين ميان حركات آئيني كه قدمتي به درازاي تاريخ دارد، به فراخور موقعيتها در آداب و رسوم و مراسم اين خطه از ايران زمين متبلور شده است.
1- هنر آئيني ياللي يكي از قديميترين و باستانيترين حركات آئيني ايرانيان است. اين هنر دسته جمعي در جشنهاي سنتي و مراسم عرفاني و حماسي آذربايجان با سازهايي متشكل از سورنا و ناغاره اجرا ميشده كه از پنج نفر تا صد نفر در آن دست به دست هم به اجرا ميپرداختند و گرفته شده از لحظههاي شكار دسته جمعي مي باشد.
2- در حركات آئيني اوتلار، موسيقي اين نواي وحدت ازلي كالبدي تازه در روح خسته و وازده انسان ميدهد، انسان حركت را آغاز ميكند و پاي فراتر از زمين ميگذارد، اما در اين راه همچون آدم فريب ابليس را خورده و در گرداب كينه و تعصب گرفتار ميشود، تا بدانجا كه حركت يكپارچه و اجتماعي اوليه اش به دو دستگي و در نهايت به نزاع فرد به فرد تبديل ميشود اما در نهايت به پاس موسيقي الهي كه نفير يگانگي مي دمد دوباره دوستي و اتحاد و صلح را به ارمغان ميآورد.
3- هنر آئيني لزگي حركاتي است كه سرشار از روح جنگندگي و قهرماني كه آنرا به حالت يك نفري، دو نفري يا به صورت دسته جمعي اجرا ميكردند. اين حركتها عموماً با سرعت آرام (Andante) شروع و در آخر به صورت سريع (Presto) خاتمه مييابد.
اين هنر را قايتاغي نيز گويند كه تشكيل شده است از قاي + تاغ كه قسمت اولش معاني مختلفي همچون محكم، قوي و آفريينده داشته و قسمت دوم كه همان تاغ است به معناي بالا، بالا چيده . . . است.
در كل كلمه قايتاغ به معني محكم كننده، اتحاد دهنده و قوي كننده!
و همان طور كه گفته شده اين هنر آئيني محتوي قهرمانانه و حماسي دارد.
منبع :
گروه موسیقی و حرکات موزون فولکلوریک آذربایجانی اوتلار
ارادتمند
آبان
رشید بهبودف (Rashid Behbudov ) متولد 1915 فرزند مجید یکی از بزرگترین خوانندگان قرن بیستم در سرزمین های ترکی آذربایجانی زبان محسوب می شود . شهرت اصلی او بخاطر اجرای ترانه های عاشقانه بخصوص آنهایی که توسط توفیق قولیفTofig Guliev ) ) تهیه شده است می باشد . شهرت او از زمانی آغاز شد که نقش یک بازرگان ثروتمند را در نمایش موزیکال معروف آرشین مال آلان ( Arshin Mal Alan) بازی کرد . او به کشورهای زیادی از جمله ایران ، انگلیس ، فنلاند ، ترکیه ، چین ، بلغارستان ، بلژیک ، اتیوپی ، هند ، عراق ، شیلی ، آرژانتین و ... سفر کرد و در هر کشور حداقل ترانه ای به آن زبان خواند بطوری که در مجموعه آثار او حدود 50 ترانه به زبانی های غیر آذربایاجانی و از جمله فارسی موجود است . فعالیت او در زمینه موسیقی محلی بقدری بود که در سراسر ممالک آذربایجانی زبان نام رشید بهبودف همواره در کنار موسیقی فولک به میان می آید .
او در شهر تفلیس ( گرجستان ) بدنیا آمد و پس از فراگیری مقدمات موسیقی نزد پدر که او نیز خواننده بزرگی بود ، در ایروان ( ارمنستان ) در یک گروه موسیقی Jazz شروع به فعالیت کرد و در کنار آن در ارکستر فیلارمونیک ایروان نقش خوانندگی را بعهده داشت . وی همچنین در سالهای 1938 تا 1944 خواننده بی همتای تنور در Opera House ایروان بود . همانند بسیاری دیگر از هنرمندان مردم دوست بود و برای مصالح عموم کار میکرد . بعد از جنگ جهانی دوم بعنوان نماینده روسیه به مجارستان رفت تا در کنفرانس دموکراسی جوانان در بوداپست شرکت کند ، در آنجا علاوه بر نقش سفیر به اجرای قطعاتی در ارتباط با موضوع کنفرانس پرداخت و جایزه بزرگ بین المللی نیز دریافت کرد .
بدلیل توانایی های بیش از حد در خوانندگی ، دیگر ایروان توانایی پروش چنین هنرمندی را نداشت . این بود که در سال 1945 به آذربایجان رفت و در آنجا فعالیت هنری خود را ادامه داد . در سالهای 46 تا 56 او سولیست فیلارمونیک آذربایجان بود و همچنین طی سالهای53 تا 60 در Azerbaijan State Opera همواره حرف آخر را میزد .
وی همچنین به فعالیت های آموزشی درState Concert Ensemble بین سالهای 57-59 پرداخت و در سال 1966 مجموعه ای تحت عنوان State Song Theater تاسیس کرد که امروزه به Behbudov Theater تغییر نام پیدا کرده است .
بهبودف انسان پر کاری بود از 8 صبح تا 8 شب ، هر روز کار و تمرین میکرد . جالب هست که بدانید او ادبیات بسیار قوی هم داشت و هنگام کار با شاعر و آهنگساز اگر احساس میکرد که کلام با موسیقی هم خوانی ندارد به سلیقه خود پیشنهاد تغییر کلام را میداد که اغلب هم با آن موافقت میشد .
او پا فراتر از این هم میگذاشت و در بسیاری موارد ملودی قطعات را نیز به نظر خود تغییر میداد !
بارها و بارها اتفاق افتاده بود که شبها بدون لحظه ای خوابیدن برای تمرین و ساخت قطعات اپرایی بطور مدام کار کند . او علاقه بسیار زیادی به ترانه های عاشقانه و ترانه هایی داشت که در آن از مهر و محبت صحبت میشود و به همین خاطر اغلب ترانه هایی که به زبان های خارجی اجرا کرد در این دسته ازمحتوی بودند .
او علاوه بر اجرای ترانه های محلی کشورهای مختلف به زبان خودشان ، بسیاری از کارهای زیبای خودش را نیز به زبانهایی مانند فارسی ، انگلیسی ، روسی و ... ترجمه و اجرا کرد . وی همچنین توانایی این را داشت که به راحتی به زبانهای انگلیسی ، آلمانی و فرانسه صحبت کند و بسیاری نیز معتقد بودند که او ترانه های روسی را بمراتب بهتر از خوانندگان روس اجرا میکند . شاید اگر ترانه Ana ( مادر ) او را شنیده باشید با این صحبت ها زودتر هم عقیده شوید .
او در سال 1973 درگذشت و در تمام مدت زندگی صدای خود را آنچنان پرورش داد و از آن محافظت کرد که گویی همواره صدایی در حد سن پختگی دارد . وی چنان بدعتی در شیوه های جدید خوانندگی پاپ و اپرا بجای گذاشت که امروزه بسیاری از خواننده های آذربایجانی زبان سعی در تقلید از روشهای خوانندگی او می کنند . ترانه های زیبایی مانند لاله ها ، مادر ، کوچه ها را آب پاشیده ام ، آیریلیق ، ریحان و ... که گوش آشنای بسیار از ایرانی ها هست و به نوعی همواره جزو موسیقی محلی آذربایجانی زبانان ایران هم محسوب می شود ، هرگز از خاطره ها نرفته ، نمیرود و نخواهد رفت ...
