بهترین ها را اینجا بخوانید !
شعار هایی برای نین جوتسو کاران :
نينجا هميشه صداقت را بهترين سياست و ساده بودن را بهترين آرامش دروني ميداند .
نينجا همچون خاك متواضع وهمچون كوههاي سربه فلك گشيده شده استوار است.
اتحاد باعث قدرت است . نا اميدي مرگ نينجاست .
نینجا شمشیریست درمیان خیزران .
آب خالص است و به اعماق زمين نفوذ ميكند. همچون آب درقلبهاي سخت نفوذ كنيد .
خودت را همیشه برای دانستن آماده کن نه برای جنگیدن !
هنر دشمنی دارد به نام جهالت !
ارادتمند
آبان
با قلبی قوی و ذهنی باز ، آموزش ببینید و آموزش دهید و این ده فرمان را همیشه و در همه جا به کار ببندید .
1_ ورزش کن به خاطر ورزش ، نه به خاطر نفع شخصی و یا جاه طلبی . به قوانین و همرزمانت وفادار باش . قوی بودن جزئی از خوب بودن است .
2_ تمرین کن تا زمانی که زنده ای و تا هنگامی که قدرت داری . اما مطیع قوانین ورزش باش و در حالی که استقامت و پایداری می کنی به وظایف خودت آشنا باش .
3_ هنگام ورزش تمام قدرت خود را صرف کن ، ولی به خاطر داشته باش که وزش محتوای زندگی نیست بلکه نوایی است که زندگی را همراه می کند .
4_ هرگز مایوس نشو و ورزش را ترک نکن ، نه هنگام تمرین و نه هنگام نبرد ، ولی بدان که ورزش با تمام سختی اش ، ارزش یک ساعت بیماری را ندارد .
5_ از زیر بار هیچ نبردی شانه خالی مکن و در کمال جوانمردی از هر برد تصادفی چشم بپوش . سعی کن که به جای تشویق تماشاگران ، رضایت وجدانت را به دست بیاوری .
6_ همیشه قوی ترین حریف را انتخاب کن . ولی او را چون صمیمی ترین دوست خود بدان . فراموش مکن که همواره حق با میهمان است .
7_ لاف مزن و با افتخار پیروز شو . به هنگام باخت بهانه ای نیاور . مهمتر از هر بردی رفتار و کردار و برخورد توست .
8_ مطیع داور باش ، بدون کوچکترین تعرض . حتی اگر به نظر تو در قضاوت اشتباه می کند .
9_ اولین تبریک به حریف برنده ات و اولین تشکر از حریف بازنده ات باید از طرف تو گفته شود . تو فقط اجازه داری برای خودت ، تیم و باشگاهت فقط یک آرزو داشته باشی ( امیدوارم همیشه حریف بهتر برنده شود . )
10_ بدنت را تمیز و نیت و روحت را پاک نگهدار و سعی کن که همیشه برای خودت ، پدر و مادرت و باشگاه و کشورت افتخار کسب کنی .
پروفسور « کارل _ دیم »
منبع : نین جوتسو در ایران « هنر نامرئی شدن » به قلم « اکبر فرجی » ، « انتشارت ماریه »
ارادتمند
آبان
مطلبی که در زیر می خوانید مربوط به پدیده ی تجاوز هست که شاید در هیچ جای دیگری نه خوانده باشید و نه شنیده باشید ! مطالبی مثل سوار نشدن به اتومبیل های شخصی و اعتماد نکردن به افراد ناشناس و... را همه می دانید !
اما در مقابل پدیده ی تجاوز:
1_ همیشه به احساسی که از درونتان درباره ی احساس خطر بر می خیزد اعتماد کنید معمولا این احساس اشتباه نمی کند .
2_ یادگیری یک ورزش یا هنر رزمی به ویژه برای خانم ها تقریبا امری واجب به نظر می رسد مخصوصا برای مواقعی که امکان کمک گرفتن از دیگران و پلیس وجود ندارد .
در این زمینه اگر خواستار نتیجه گیری سریع تر هستید ، شیوه های مبارزه ای « فول کنتاکت کیک بوکسینگ » و « جیت کان دو » ( شیوه ی رزمی بروس لی فقید ) مناسب به نظر می رسد . ولی اگر خواستار پرداختن به روح زیبای هنرهای رزمی هم هستید سبک های اصیلی مثل « نین جوتسو_هنر نامرئی شدن » ، سبک های مختلف « ووشو » مثل « شائولین » « وینگ چون » و... « تکواندو » ، « کاراته » و... موجود هستند . در این زمینه اگر اطلاعاتی خواستید می توانم راهنمایی تان کنم .
3_ عمل تجاوز همواره با خشونت شدید همراه است . فرض کنیم خدای نکرده شما گیر افتاده اید . می خواهم چند نقطه ی ضعف مرد ها را برای شما رو کنم ! برخلاف آن چه عموم تصور می کنند مرد های قوی و حتی هرکول ! ( برای مثال حسین رضازاده و هادی ساعی ) بسیار آسیب پذیرند ! (جالب است بدانید بعضی از نقاط حساس بدن با هیچ روشی مثل بدنسازی و تمرین قابل تقویت نیستند ! ) اگر واقعا هیچ راه حلی مثل فرار جیغ و داد و التماس و ... کارساز نبود و تجاوز اجتناب ناپذیر است بهترین و راحت ترین کار را بکنید ! بیشتر مردم فکر می کنند برای غلبه بر حریف قوی راهی وجود ندارد ! نع (!) وجود دارد! پس خوب گوش کنید :
هیچ راهی نمانده : دو انگشت میانی و سبابه را با تمام قدرت سفت می کنید ویک ضربه ی سریع و محکم به چشم های متجاوز وارد کرده فرارکنید ! ( احتمالا حریف تا چند دقیقه هشیاری اش را از دست خواهد داد و همچنین احتمال در آمدن چشم متجاوز در حرکت محکم وسریع وجود دارد ! )
اگر کار از این مرحله هم گذشته و متجاوز با عرض معذرت برای کار اصلی آماده شده است بسیار هشیار باشید ! در این جا باز هم یک راه فرار بزرگ وجود دارد !
بیضه های مرد ها بسیار حساس به درد و فشار هستند شما می توانید در این مرحله بدون هیچ گونه مقاومتی و با زیرکی خاص زنانه خود کنترل را در دست بگیرید ( وانمود کنید که با ماجرا هیچ مشکلی ندارید ! ) و او را از کار بیندازید ! حتی یک ضربه ی کوچک با انگشت به یکی از بیضه ها شاید باعث شود او اختیار خود را از دست داده تا چند دقیقه از درد به خود بپیچد ! خوب حالا شما می توانید در این جا با یک ضربه ی محکم و یا فشار محکم بیضه ها در مشت متجاوز را ناکار کنید ! ( یک فشار یا ضربه محکم به دو بیضه می تواند باعث عقیم شدن بیهوشی و یا حتی مرگ شود )
نکته ی کنکوری : هرگز این شوخی مخوف را با همسر دلبندتان انجام ندهید ! مسئولیت عواقب وحشتناک آن بر عهده ی خود شما خواهد بود !
در آخر امیدوارم به این نکته عنایت داشته باشید که این اعمال توصیه شده فقط برای مواقع بسیار خطرناک مثل تجاوز و قتل و ... مفید است وگرنه اگر برای یک درگیری لفظی ساده متوسل به این کار ها بشوید باید دیه چند میلیونی این کار ها را هم در نظر بگیرید !
امید وارم که دیگر نه در این جمع و نه در جاهای دیگر شاهد چنین اعمال پستی که دل را به درد می آورد نباشیم .
به امید آن روز
ارادتمند
آبان
در هر موقعیت خطرناکی که قرار گرفتید نکاتی را باید رعایت کنید:
تحریک ناپذیری عصبی : هرگز از روی احساسات درگیر نشوید با چشم های باز و هوشیاری موقعیت را ارزیابی کنید.در یک موقعیت جدی هرگز لبخند نزنید و کاملا محکم و جدی باشید.
رعایت فاصله : اصلی بسیار مهم و حیاتی که شما را از خطر مصون نگاه میدارد.حداقل فاصله:خط مستقیمی که دراز ترین شی حریف را به شما متصل می کند.مثلا اگر حریف دست خالی باشد اندازه ی پای باز شده ی او به طرف شما حداقل فاصله است یا اگر چوبی در دست داشته باشد اندازه ی دست به اضافه ی طول چوب که به طرف شما باز شده است حداقل فاصله است.شما باید در قاصله ای قرار گیرید که او با یک حرکت نتواند خودش را به شما برساند.
در مقابل چاقو : "شما جکی چان نیستید!من ترجیح می دهم که به من بگویند ترسو تا اینکه در نبردی نابرابر با یک چاقو بدست جانم را از دست بدهم!" این ها حرف من نیست! سخنان استادان بزرگ هنرهای رزمی در سطح بین المللی است!جایی که می توانید فرار کنید مبارزه با یک چاقو کش کاری احمقانه است!ولی اگر مبارزه اجتناب ناپذیر است:
استفاده از یک مانع بین خود و حریف(مثل درخت، تیر برق و...)
استفاده از یک قطعه چوب یا سنگ
اگر در جایی هستید که روی زمین خاک هست یک مشت خاک برداشته به چشمان حریف بپاشید و الفرار!
زخمی شدن دست یا پا خیلی بهتر از خوردن چاقو از ناحیه شکم یا قلب است(دور از جان!).زدن ضربه به نقاط حساس مثل چشم ها و بیضه ها ...
البته یادتان باشد!این ها مربوط به موقعی است که آقا پلیسه در دسترس نیست! پس منظورم این نیست که در خیابان همینطور راه برویم و با مردم درگیر شویم!
امیدوارم این را هم به عنوان توصیه ای دوستانه از من بپذیرید:
صرفا به خاطر مبارزه ی خیابانی به این گونه ورزش ها روی نیاورید.روح هنر های رزمی بسیار بالاتر از این موارد است...
قبل از انتخاب سبک رزمی و شروع این گونه ورزش ها حتما مطالعه و مشورت کنید.هم اکنون مثل قدیم الایام نیست که هر کسی به نزدیک ترین باشگاه می رفت و در رشته ای ثبت نام میکرد.شما می توانید بهترین را برای خود انتخاب کنید.
داشتن یک استاد خوب و با اخلاق رزمی مهمتر از سبک رزمی است.
این هم یادگاری از من به شما:
مبارز واقعی کسی است که مبارزه را بدون درگیری به پایان ببرد!
ارادتمند
آبان
کونگ فوی چینی ( به قولی همان "ووشو") : یکی از شیوه های رزمی بسیار غنی دنیاست با سبک های متعدد و شیوه های مختلف رزم . از سبک های معروف و قوی ووشو میتوان به : شائولین (از شیوه های رزمی مادر در دنیای هنر های رزمی) ، تای چی چوان ( از شیوه های درونی هنر های رزمی که بیشتر بر روی تمرکز ذهنی و تنفس و کار بر روی درون میپردازد) ، وینگ چون (شیوه ی رزمی که بروس لی کارش را با آن شروع کرد و تاکید بیشتر بر روی کار با دست است) و ... اشاره کرد . ووشو به زودی مسابقات المپیکی خواهد داشت.
جیت کاندو : شیوه ی رزمی بروس لی که بیشتر تاکید بر مبارزه خیابانی و کاربردی دارد .
کاراته : یا هنر مبارزه با دست خالی که از شیوه های رزمی معروف ژاپنی میباشد. پیشرفت در این سبک تقریبا آسان بوده و در عرض یک یا دو سال میتوان به کمربند مشکی دست یافت !!! مهارت هایی همچون ضربات دست و پا ، مبارزات کنترلی و غیر کنترلی در آن آموزش داده میشود . نزدیک به چهل سبک رزمی دارد که از معروف ترین ها میتوان به : شیتوریو، وادوریو ، گوجوریو و شوتوکان اشاره کرد . مسابقات المپیکی دارد . درجه بندی در این سبک با معیاری به اسم « کیو » و « دان » انجام می شود .
احیا کننده ی کاراته ی مدرن « گیچین فوناکوشی »
رنگ لباس : سفید
تکواندو : هنر رزمی کره ای که بیشتر بر مبارزه از طریق ضربات پا تاکید دارد. در عرض دو یا سه سال میتوان به کمربند مشکی دست یافت . مسابقات المپیکی دارد . درجه بندی با هفت کمر بند رنگی به اضافه ی دان ها انجام می شود .
جودو : هنر رزمی ژاپنی که بیشتر بر فنون قفل مفصل و فنون پرتابی تاکید دارد. مسابقات المپیکی دارد.
. بنیانگذار : « کانو »
آیکیدو : هنر رزمی ژاپنی که بیشتر بر فنون قفل مفصل و فنون پرتابی تاکید دارد . فنون چوبزنی و شمشیر هم در آن آموزش داده می شود .
بنیانگذار : « مریهه اوشیبا »
نین جوتسو (هنر مخوف نینجاهای ژاپن) : هنر نامرئی شدن ، هنر حرکت پنهانی . شیوه ی رزمی سری ژاپن باستان که شامل شیوه های رزمی واقعی برای میدان رزم واقعی است . تقریبا تمامی مهارت ها برای یک جنگجوی واقعی در آن آموزش داده میشود . شامل : فنون دفاع شخصی کاربردی و پیشرفته ، ضربات دست و پا ، فنون استفاده از سلاح شامل : شمشیر ، کارد و شوریکن ( تیغ ها و ستاره های پرتابی ) ، نیزه ، تبرزین ، چوب ، زنجیر، داس ، تیر کمان ، پنجه گربه و ...، هنر آکروبات رزمی ، شنای بیصدا در آب ، فرود و صعود از ارتفاع و موانع ، اسب سواری ، سم سازی ،استتار و اختفا ، تله گذاری و کلیه ی مهارت های عملیاتی و ...
جنگجویان این شیوه برای جلوگیری از شناسایی شدن همواره از ماسک استفاده می کردند .
رسیدن به مراحل بالای این سبک بسیار دشوار بوده و برای کمربند مشکی حداقل 6 سال ( در صورتی که واقعا زحمت بکشید ! ) زمان نیاز است . و بعد از آن نوبت به 15 « دان » (درجات بعد از کمربند های رنگی) میرسد !
لازم به ذکر است که تمامی سبک های مذکور در کشور ما فعال هستند :)
